Wandeling

In stilte volg ik het zachte, natte pad dat zwak verlicht wordt door het schijnsel van de maan. Ik voel de koude mist op mijn gezicht, kijk naar de vrolijk bewegende rode lampjes tussen de bomen en hoor geritsel van pootjes in het hoge gras. Niets anders dan rust zo vroeg in de ochtend. Ik denk aan jullie, tegen wie ik niets meer zeggen kan. Niets meer dan sprekende gedachten die niet meer beantwoord zullen worden, niet meer in dit leven, misschien daarna… Langzaam maakt donker plaats voor schemer, het einde van de wandeling nabij. Ik stamp mijn laarzen schoon, de hondjes schudden druppeltjes uit hun vacht en in de verte fluit een merel: het is tijd voor een nieuwe dag!

 

 

Copyright: S. van Deudekom

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s