• Sabine

    Sabine

    Schrijft, publiceerde 'Reflections of a brainjoshed mind', fantaseert en droomt, leest veel, fotografeert, Josh Groban fan, is gek op haar hondjes en schaapjes, houdt van de natuur, vindt sushi overheerlijk en mams kip het allerlekkerst.

    Bekijk volledige profiel →

  • Voer je emailadres in en ontvang een mail als er een nieuw bericht op mijn website wordt geplaats

    Doe mee met 642 andere volgers

Een vogel voor de kat deel elf

Een vogel voor de kat

Heb je deel tien al gelezen of wil je beginnen bij het begin?

Onno duwde de deur open. Een penetrante urinegeur drong zijn neus binnen. Hij keek om zich heen. Het portiek zag er nog altijd vervallen uit. Het was duidelijk een hangplek voor jongeren. De tegelvloer lag bezaaid met lege blikjes en sigarettenpeuken. De muren zaten vol bruine vlekken en waren beklad met de meest grove leuzen. Het was geen plek waar hij graag kwam. Hij moest op de derde verdieping zijn en drukte op de knop van de lift. De rode deur schoof piepend open. Hij keek de kleine ruimte in en schudde zijn hoofd. De trap leek hem een betere optie. Terwijl hij naar boven liep, dacht hij aan Marie. Hij had tegen haar gelogen. Hij had gezegd dat hij ging vogelen. Ze wist dus niet waar hij was. Niemand wist waar hij was. Hij kreeg het ineens warm. Bij het bereiken van de derde verdieping, veegde hij met een zakdoek het zweet van zijn voorhoofd. Hij zuchtte diep. Hij moest rustig blijven nu, er zou niets gebeuren.
Jeffrey woonde in de eerste flat van de galerij. Hij gluurde door het keukenraam naar binnen. Het aanrecht stond vol lege glazen, drankflessen, vieze borden en aangekoekte pannen. Er was geen deurbel, enkel twee schakeldraadjes die uit een kapot grondplaatje staken. Hij klopte een paar keer hard op de deur en wachtte gespannen terwijl hij naar de duiven keek die een stukje verderop op de reling van de balustrade zaten te genieten van de ochtendzon. Het duurde even, maar uiteindelijk ging de deur open. Jeffrey knipperde met zijn ogen tegen het zonlicht. Zijn haren stonden alle kanten op en aan zijn baardgroei te zien, had hij zich al dagen niet geschoren. Hij was gekleed in een vaal grijs T-shirt en een witte onderbroek. Tussen zijn lippen hing een sigaret. ‘Pa, wat doe jij hier?’
Dat was een goede vraag. Hij had hier ook niet kunnen zijn, nooit meer. Hij had dood kunnen zijn. Hij zou in een kist kunnen liggen, diep onder de grond of als duizenden stofjes opgesloten kunnen zitten in één of andere lelijke urn. Mensen zouden om hem rouwen. Marie zou zich verloren voelen, kapot gaan van verdriet en zijn kinderen – hij keek Jeffrey onderzoekend aan – hoe zouden die zich voelen?
‘Ik zou je wel binnen willen vragen, maar het is een kolere bende en ik heb bezoek, als je begrijpt wat ik bedoel.’ Hij nam een lange haal van zijn sigaret. ‘Jezus pa! Zeg eens wat!’
Onno slikte en legde zijn hand op de plek waar hij met het mes was gestoken.
Jeffrey volgde zijn beweging en knikte naar zijn hand. ‘Ik deed het niet met opzet, ik schrok.’
‘Waarom liep je met een mes over straat?’
Hij tikte het as van zijn sigaret. ‘Ik heb altijd een mes bij me om mezelf te beschermen.’
Onno haalde zijn wenkbrauwen op.
‘Ik was er niks mee van plan.’
‘Weet je dat zeker?’
‘Ja, natuurlijk weet ik dat zeker!’ snauwde hij.
‘Je was onder invloed en liep op die mannen af met dat mes in je handen.’
‘Jef?’ klonk een vrouwenstem.
Hij schoot zijn peuk over de balustrade van de galerij en draaide zich om. ‘Ik kom er aan!’
‘Je liep recht op die mannen af,’ herhaalde Onno.
‘Ik was er niet op uit iemand neer te steken, oké? En wat bezielde je trouwens, weet je wel wie die lui waren? Je hebt zoveel geluk gehad. Ze hadden je echt flink te grazen kunnen nemen!’
‘Jij hebt me te grazen genomen!’ zei hij luid met overslaande stem.
Jeffrey wendde zijn blik af. ‘Ik word heus wel gestraft, wees maar niet bang.’
‘Jef! Kom nou!’ klonk de vrouwenstem weer.
Hij sloeg met zijn vuist tegen de deurpost. ‘Hou godverdomme je smoel! Ik zeg toch dat ik er zo aan kom!’
Onno zette een stap naar achteren.
‘Ik kan wel voor jaren de bak indraaien, pa.’
‘Dat weet ik.’
‘Ma en jij komen toch wel om me te steunen als ik voor moet komen?’
‘Jij hebt wel lef. Je vraagt niet hoe het gaat, je vraagt niet naar je moeder en je hebt nog niets gezegd waaruit blijkt dat je spijt hebt, maar je wilt wel weten of we je komen steunen.’ Onno maakte aanstalten om weg te lopen.
Jeffrey greep zijn arm vast. ‘Natuurlijk heb ik spijt!’
‘Laat los.’
‘Pa.’
‘Laat los, nu!’
Jeffrey stak zijn handen omhoog.
‘Je moeder en ik willen je voorlopig niet zien, ik hoop dat je dat respecteert.’
Hij snoof.
‘Doe je dat niet. Dan vraag ik een straatverbod aan.’
Jeffrey smeet de deur dicht.
Onno wist niet hoe snel hij weer beneden moest komen. Hij verliet het smerige portiek en zocht hijgend steun tegen de buitenmuur van de flat. Schokschouderend begroef hij zijn gezicht in zijn handen.

Volgende bericht
Een reactie plaatsen

7 reacties

  1. Harmen

     /  17 mei 2016

    Weer een spannend vervolg!!! Kom maar op met deel 12

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  2. Anoniem

     /  17 mei 2016

    Geniaal geschreven, je voelt de spanning opbouwen, in 1 adem doorgelezen!!!!!!!!!!!! Gr, Nicole Jongbloets

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  3. Angelique

     /  18 mei 2016

    Wat een geweldig verhaal is t toch. Ik ben weer benieuwd naar deel 12.💋

    Like

    Beantwoorden
  4. Ik kan alleen maar zeggen dat ik reikhalzend uit te kijk naar het volgende deel. En weet je wat ik ook zo leuk vind, de auteur ontmoet te hebben waarvan ik het boek lees!

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden
  5. Olga Meertens

     /  22 mei 2016

    Spannend hoor !!

    Liked by 1 persoon

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: