Floris aan de praat

Een BALLEN verhaal

Ik ben een schaap met ballen! Als je in onze wei komt en ik vind je niet leuk, dan zal je dat weten ook. Ik stoot je gewoon omver als het moet of ik neem een hap uit je been, dat durf ik gewoon, daar hoef je heus geen échte ballen voor te hebben.

Als lammetje zag ik eens een ram, die misschien wel mijn vader was, met een zak zo groot dat ie zowat op de grond hing, het leek me uiterst oncomfortabel. Ikzelf ben al heel vroeg van mijn balletjes ontdaan, natuurlijk niet helemaal vrijwillig, maar wat wist ik er nu van.

Het gebeurde kort nadat mijn moeder en de andere lammetjes door de boer waren meegenomen. Mijn schapenvrouwtje kwam naar de wei samen met één van de andere schapenvrouwtjes en een vrouwmens dat ik niet kende. Dat vrouwmens had een grote koffer bij zich met allemaal spullen erin. Ik moest samen met mijn schapenvrouwtje de stal in en toen werd er een ijzeren hek voor gezet.

 

DSC_0112

De schapenmoeders vonden de hele situatie maar niks, maar ik maakte me geen zorgen, want mijn schapenvrouwtje en het andere schapenvrouwtje waren bij mij om mij te knuffelen. Mijn schapenvrouwtje gaf me kusjes en zei tegen mij dat het vrouwmens, die ze veearts noemde, mijn balletjes kwam halen, dat ze het niet leuk voor mij vond, maar dat het echt moest gebeuren omdat ik anders niet bij haar kon blijven. Voordat het tot me doordrong wat ze zei, kreeg ik een prik van dat vrouwmens, die veearts. Dat vond ik niet zo aardig van haar, maar veel protesteren kon ik niet want vrijwel meteen werd alles voor mijn ogen een beetje draaierig en ik werd heel erg moe dus ben ik maar gaan liggen om een dutje te doen. In de verte hoorde ik haar en het andere schapenvrouwtje tegen mij praten, lieve woordjes, maar ik kon niet reageren. Ik was veel te ver weg, helemaal in dromenland, maar niet voor lang, voor ik het wist was ik alweer wakker en nadat ik even was bijgekomen in de armen van mijn schapenvrouwtje kon ik ook weer staan.

DSC_0105

De schapenmoeders stonden allemaal door het hek naar me te kijken. Ik was nog een beetje versuft, maar ik merkte wel dat ik iets miste tussen mijn poten, het was er ook een beetje gevoelig, maar dat duurde gelukkig maar een paar dagen. Schapenvrouwtje kwam meermaals per dag bij mij kijken en spoot dan steeds blauwe spray over het gevoelige slappe zakje tussen mijn poten waar mijn balletjes in hadden gezeten. Je bent nu een hamel, ofwel een ram zonder ballen, zei mijn schapenvrouwtje, nu kun je opgroeien tot een groot en lief schaap. Het zal wel, dacht ik, want ik was al lang blij dat ik nooit zo’n zware zak met me mee zou hoeven sjouwen als die van die ram die misschien wel mijn vader was. Ik had toen helemaal niet door dat ik nooit schapenkinderen zou kunnen maken, maar ach, wat heb je daar ook aan als mannetjesschaap, je mag ze niet eens zien of voor ze zorgen als ze geboren zijn. De andere schapenmoeders waren blij dat ik nu een hamel was, want rammen met ballen zijn helemaal niet zo aardig, zeiden ze, ze moeten altijd maar vechten en laten zien wie de baas is, nee hoor, hamels die zijn veel leuker.

Ze hadden gelijk, want echt iedereen vindt mij geweldig en lief. Ik wind iedereen om mijn poot en ook bij mijn vijf vriendinnen val ik goed in de smaak. Ik mis mijn ballen helemaal niet!

2 reacties op “Een BALLEN verhaal

  1. Gelukkig ben je gelukkig zonder, want ik werd juist een beetje treurig. Maar weg van de kudde en het schapenvrouwtje, dat zou nog veel erger zijn…

    Liked by 1 persoon

  2. 😍Geweldig leuk geschreven! Wat was Floris eigenlijk nog klein toen! Was een bijzondere dag!😘

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: