Bloggen

Gedachten in geschreven woord

Vroeger vertelde ik altijd alles aan mijn moeder. Dat was voor mij de normaalste zaak van de wereld dus het was nogal wennen toen dat ineens niet meer kon. Ik begon dingen soms op te kroppen en ik merk dat ik dat, nu ruim acht jaar later, nog steeds wel eens doe waardoor iets soms zwaarder wordt of groter wordt dan het is, alleen omdat ik het aan niemand vertel. Natuurlijk heb ik mijn lieve man, mijn zus, mijn vader, mijn vriendinnen en kennissen, kortom, zat mensen om tegenaan te kletsen en/of mijn hart bij te luchten, maar toch gaat die vlieger niet altijd op, want je kunt niet altijd alles maar aan iedereen kwijt. Niet iedereen staat er open voor. Niet iedereen kan luisteren. En zeker niet iedereen kan luisteren zonder daarna ongevraagd een mening te geven, sterker nog, ik denk of weet eigenlijk van mezelf dat ik dat zelf niet eens altijd kan.

Soms is het echter zo enorm fijn om gewoon even te spuien en te mopperen, even te laten weten wat je dwars zit en niet meer dan dat, toch? Gewoon om het maar kwijt te zijn. Even je gedachten hardop uitspreken. Even hardop boos of gefrustreerd zijn ergens over, soms over iets of soms over niets, gewoon om het makkelijker een plaatsje te kunnen geven of om het daarna gewoon los te kunnen laten.

Bij jou kon dat. Ik mis dat zo. Ik mis jou zo. Waar ben je, kun je me nog horen?

Het is net zoiets als met een nare droom, een nachtmerrie. Ik denk dat velen van jullie zich nog wel kunnen herinneren hoe je als kind huilend en angstig wakker kon worden, en dat je vader of moeder dan aan je vroeg wat je gedroomd had. Waarschijnlijk durfde je dat dan niet te vertellen, want het was veel te eng om het hardop te zeggen. Je weet ook vast nog wel dat je vader of moeder dan tegen je zei dat je het juist hardop moest vertellen, dan zou het niet meer zo eng zijn en dat was ook echt zo. Daarna kon je meestal weer rustig verder slapen.

Maar wat als je nachtmerrie werkelijkheid blijkt te zijn. Als erover praten het niet minder eng maakt, niet minder groot of minder verdrietig maakt.

Een paar weken geleden kreeg ik slecht nieuws te horen over één van mijn lieve vriendinnen, die de afgelopen twee jaar vocht tegen borstkanker en nog maar net haar revalidatieperiode had afgerond. Vorige maand nog vertelde de oncoloog haar dat ze pas over een half jaar terug hoefde te komen, want alles was goed…Nu een maand later, na het ontdekken van een ander knobbeltje op een andere plek, blijkt de kanker, deze sluipmoordenaar, toch zijn sporen te hebben achtergelaten in haar longen en lymfeklieren. Een klap in haar gezicht en niet alleen in dat van haar…hoe moet het zijn om te weten dat er iets in je huist, iets wat niet of in ieder geval heel moeilijk te stoppen is. Je te realiseren dat de strijd die je opnieuw aangaat misschien niets meer uit zal halen. Te weten dat je leven misschien sneller afgelopen is dan je denkt.

Ik weet eigenlijk helemaal niet hoe dat voor jou was. Hebben we daar ooit over gesproken?

Ik heb helaas vaker te maken gehad met kanker om me heen. Mijn moeder overleed aan deze verschrikkelijke ziekte. Nu ik er weer van dichtbij mee te maken krijg, denk ik vaak terug aan de tijd dat mijn moeder ziek was. Dat is niet te voorkomen.

Ik weet nog dat ik met mijn vriendin mee ging naar het ziekenhuis waar ze chemotherapie kreeg en haar pruik ging passen. Ik realiseerde me ineens zo sterk dat mijn moeder dit ook allemaal precies zo meegemaakt heeft, maar ik ben daar nooit bij geweest.

Papa ging altijd met je mee. Hij heeft je in alles bijgestaan.

Ik moest echt een paar keer slikken om mijn emoties in bedwang te houden, want…

Waarom ben IK niet met je meegegaan om je te steunen? Heb ik dat überhaupt ooit aan je gevraagd? Heb ik je tekort gedaan door er niet voor je te zijn op die momenten?

Ik weet best wat mijn moeder nu zou zeggen, want ik weet dat het haar streven was om een zo normaal mogelijk leven te leiden voor zo lang dat kon. Te genieten zo lang dat kon. Altijd positief in het leven te blijven staan. Haar ziekte zoveel mogelijk naar de achtergrond te verdrijven voor haarzelf en voor haar gezin. Ze heeft mij en mijn zus zoveel mogelijk beschermd tegen alle ellende. Dat is haar gelukt, want nu terugkijkend zijn het vooral fijne herinneringen die de overhand hebben en ik denk dat dat precies is wat ze heeft gewild.

Ik ben trots op je mama, hoe jij het gedaan hebt.

Ik zal mijn vriendin op alle mogelijke manieren bij staan. Ik vroeg haar laatst wat ze van me nodig heeft, wat ik voor haar kan doen. Gewoon er zijn is wat ze zei en dat is dus ook wat ik zal doen.

Misschien wilde ik dit alles gewoon even kwijt. Mijn gedachten uitspreken, maar dan via het geschreven woord, al had ik juist hierover natuurlijk het liefst gewoon even met mijn moeder gepraat…

5 reacties op “Gedachten in geschreven woord

  1. Dank je wel voor het delen van deze gedachten. Ik wens jullie ook heel veel liefde in deze tijd. groetjes, Hanneke

    Liked by 1 persoon

  2. Voor velen zit hier wel iets herkenbaars in, je denk vaak te kort te schieten voor een ander maar bij jou is dat zeker niet het geval, ik heb ook veel steun van jou gekregen omdat je er was op de juiste momenten, veel sterkte met je vriendin, je bent er en dat is al heel fijn, liefs van mij en denk ook een beetje aan je zélf

    Liked by 1 persoon

  3. Een like is misschien een vreemde reactie op je verhaal. Maar, ik vind het mooi, de manier waarop je je gevoelens verwoord en deelt.
    De herkenbaarheid raakt me, al is mijn verhaal anders. Het gemis, of je alles wel zo goed mogelijk gedaan hebt. Je toch realiseren dat het goed was.
    Bedankt voor je delen. Veel kracht en liefde en levenslust wens ik je ♥

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: