• Sabine

    Sabine

    Schrijft, publiceerde 'Reflections of a brainjoshed mind', fantaseert en droomt, leest veel, fotografeert, Josh Groban fan, is gek op haar hondjes en schaapjes, houdt van de natuur, vindt sushi overheerlijk en mams kip het allerlekkerst.

    Bekijk volledige profiel →

  • Gepubliceerd

  • Voer je emailadres in en ontvang een mail als er een nieuw bericht op mijn website wordt geplaats

    Doe mee met 641 andere volgers

De heks die halloween vierde

OPDRACHT 5 beeldverhaal

Kijk, dit is één van mijn favoriete foto’s. Hij is gemaakt op Halloween, een paar jaar geleden. Ik vloog in mijn ruimteschip door de lucht. Nu zullen jullie je waarschijnlijk meteen afvragen: wat doet zo’n oude heks als jij in een ruimteschip, heksen vliegen toch op bezems?
Tja, ik mag dan wel een heks van de oude stempel zijn, maar heb je ooit wel eens op een bezem gezeten? Het is niet bepaald comfortabel hoor, zo’n harde stok tussen je billen. Nee, wij moderne heksen vliegen al tijden niet meer op bezems en jullie mensen maar denken dat de wereld bezocht wordt door buitenaardse wezens.
Afijn, het was een donkere en gure nacht, perfect voor het jaarlijkse horrorfeest. Normaal gesproken laten wij heksen onszelf niet vaak meer zien, maar op Halloween komen we tevoorschijn en doen we wat we het allerleukste vinden, jullie de stuipen op het lijf jagen.
Persoonlijk vind ik er geen ruk meer aan. Heksen zijn uit de mode. Niemand schrikt nog van ons. Jullie zien zoveel horrorachtige verhalen op de televisie dat een simpele oude heks zoals ik nou niet bepaald angstaanjagend meer is. Nee, pas als jullie denken allemaal afgeslacht te worden door een of andere psychopaat beginnen jullie echt te zweten. Misschien omdat dat te dicht bij de realiteit komt, tenslotte is de wereld best gewelddadig. Er lopen een hoop gekken rond. Maar goed, het had geen zin om als mezelf te verschijnen. Normaal draag ik een lange donkerpaarse jurk en zo’n hoge puntige muts en als ik geen last heb van overtollig eelt of likdoorns trek ik ook mijn zwarte puntschoenen met hakken aan. Ik mag dan oud zijn, ik mag er graag nog vrouwelijk uit zien. Ik verruilde mijn outfit voor een oude stoffige mantel met capuchon en bruine platte instappers, ik was net Magere Hein, niet bepaald elegant, maar het zat best lekker. Om indruk te maken, had ik wapens nodig. Nu ben ik in principe tegen het gebruik van wapens dus het enige wat ik in mijn ruimteschip had liggen, waren mijn toverzeisen. Twaalf stuks maar liefst en laat Magere Hein nu altijd een zeis op zak hebben!
Waar ik die dingen normaal voor gebruik? Die heb ik nodig om mijn hobby te kunnen uitoefenen. Met die toverzeisen maak ik de meest prachtige en complexe landschilderijen. Ik heb er al een heleboel prijzen mee gewonnen tot frustratie van mijn gezusters, die af en toe groen zien van jaloezie, want niet veel van hen kunnen mij evenaren. Zodra mijn toverzeisen in de buurt komen van graan, slaat het plat en zo maak ik de mooiste creaties.
Graancirkels noemen jullie ze, gemaakt door buitenaards leven … niet dus.
Die avond hadden ze in ieder geval een ander doel, mijn zeisen moesten een voorbode lijken van bloederige taferelen en de dood MWUAHAHA.
Ik speurde met mijn supersonische camera naar de perfecte slachtoffers en al gauw ontdekte ik een boerengat waar de mensen helemaal niet bezig waren met Halloween. Sterker nog, er gebeurde daar helemaal niets! Perfect! Ik schoot een paar keer met mijn ruimteschip over de boerderijen heen. Koeien begonnen te loeien, schapen begonnen te blaten, kippen kakelden en honden sloegen aan. Mensen kwamen naar buiten om te onderzoeken wat er in hemelsnaam aan de hand was. Ze tuurden naar boven en toen ik landde, stonden ze verstijfd met open mond naar mijn ruimteschip te staren, waarschijnlijk bang om ontvoerd te worden.
Ik pakte een ladder, wat even duurde want hij is nogal zwaar en mijn rug is niet meer wat hij geweest is. Zodra ze mij zagen, puilden hun ogen zowat uit hun kop en toen mijn toverzeisen dreigend door de lucht vlogen, lieten ze zich smekend op de grond vallen. Ik kon alleen maar lachen, o o wat had ik een pret.
De volgende dag stond het in alle kranten: BUITENAARDSE WEZENS VIEREN OOK HALLOWEEN.

Copyright: S. van Deudekom